✔️دروغ بزرگ و راهی که به ترکستان می رسد!در جایی نشسته ام که تلویزیون روشن است و من به ناچار تماشاگر رسانه ای هستم که سال هاست آن را بر خود "حرام" کرده ام. محور برنامه اش "خطرات کم شدن جمعیت" است و دو خطر عمده برای رشد منفی جمعیت ایران ذکر می کند. خطر اول "کمبود نیروی کار" است. جالب است که در کشوری که مشکل بزرگی به نام بیکاری وجود دارد، رسانه فراگیر راجع به خطر "کمبود نیروی کار" هشدار می دهد! خطر دومی که راجع به آن هشدار داده می شود، خطرات روانی "تک فرزندی" است. برای اثبات این خطرات هیچ آمار و ار

"در غروب تو چه غمناک است کوه"بیش از 47 سال از درگذشت بانوی جاودانه راک میگذرد. به یاد بانویی که با هنر خود بر جنسیتش طغیان کرد و نشان داد یک هنرمند زن میتواند اسطوره شود بی انکه حتی اندکی زنانگیش در این شکوه دخیل باشد.... جنیس جاپلین اسطوره ای بی مانند...جهان سراسر نکبت ... جهانیست که جنیس جاپلین ها را به ظاهر محترم میخواند ولی در اصل آنها را پس میزند تا جوانهای نسل بعدی شکایت او را نشنوند تا دیگر صدای مزاحم منتقد کمتر شنیده شود. جنیس هم دردسر بزرگی بود مثل همه ی همفکران منتقدش.... موسیقی و اندی

ممکن است شما آن را کمدی خطاب کنید، اما من نمی‌توانم پا به پای شما بخندم. برای من FRIENDS نشانه‌ای از تمایل ضد روشنفکری در آمریکا است، که در آن فردی با استعداد و باهوش بدست رفقای ابله خود مورد آزار و اذیت قرار می‌گیرد. حتی اگر شما هم از نقطه نظر من به آن بنگرید چندان تفاوتی نمی‌کند، رگبار خنده‌های تماشاگران حاضر در استودیو به ما یادآوری می‌کند که واکنش ما غیر ضروری و زائد است.موزیک تیتراژ هم خود مملو از نفوس بد است و به ما می‌گوید زندگی ذاتا فریبنده، دنبال حرفه بودن خنده‌دار، فقر در کمین و اوه را